Μαρία Σαρρή
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1975. Έχει σπουδάσει Συντήρηση Αρχαιοτήτων και έργων τέχνης στα ΤΕΙ Αθήνας και από το 2004 έως το 2009 σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας στο Γ’ εργαστήριο ζωγραφικής με καθηγητές τους Μάριο Σπηλιόπουλο, και Ζάφο Ξαγοράρη.
Έχει συμμετάσχει σε πολλές εκθέσεις μεταξύ άλλων το 2008 στην «Πομπή στα ίχνη κατοίκησης. Διασχίζοντας τον Ελαιώνα», με την ομάδα Δίκτυο Νομαδική Αρχιτεκτονική, στα πλαίσια του project Un-build, στο Βυζαντινό μουσείο, το 2007 στην έκθεση «Παράδοση κατ’ οίκον» στην γκαλερί Cheapart σε επιμέλεια Γκέλυς Γρυντάκη, στην Architecture biennale of Sao Paulo με την ομάδα Δίκτυο Νομαδική Αρχιτεκτονική, με την ίδια ομάδα στη δράση «Ο μετασχηματισμός του εδάφους» στο “Public Screen” biennale: 1, Θεσσαλονίκη σε επιμέλεια Συραγώ Τσάρα, στα “ROOMS2007” στην KAPPATOS GALLERY, σε επιμέλεια Λίνας Τσίκουτα, το 2006 στο “Attitude” προβολές εικαστικών βίντεο, γκαλερί Magazza οργάνωση: Center for Contemporary Public Arts Elementi, Bitola/FYROM Macedonia.
Την ίδια χρονιά στην έκθεση «Ο Μεγάλος Περίπατος» του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, συμμετείχε στο έργο του Ζάφου Ξαγοράρη «Τρεις φωνές» με την Ομάδα: Δίκτυο Νομαδική Αρχιτεκτονική και πολλές άλλες καθώς και σε workshops στο Pac Multimedia Center, Stip/ FYROM Macedonia, διαβαλκανικό εργαστήριο μουσικής και στο 4ο Θερινό εργαστήριο Αρχιτεκτονικής – Εικαστικών in Situ στο Κέντρο Αρχιτεκτονικής Μεσογείου, Χανιά, Κρήτη.
- – - – -
Who pays the ferryman?
Το Αιγαίο Πελαγος είναι η Θαλασσα που η Ελλαδα κολυμπα. Για τον καθενα είναι μέρος της Εθνικής μας επικράτειας και ως τέτοια αναγνωρίζεται και αγαπιέται. Το Αγαίο δεν βρέχει μονο την Ελλαδα.
Το Αιγαίο το μοιραζόμαστε και μ’αυτούς της άλλης πλευράς. Το πέρασμα από την μια πλευρά στην άλλη είναι ένας θάνατος αφού η άλλη πλευρά είναι ένας ξένος τόπος.
Το κοινό παρελθόν και και η γειτνίαση τα απομεινάρια μιας κοινής ζωής κάνουν την λήθη πιο επιτακτική.
Το Αιγαίο τελειώνει εκεί που τελείωνουν τα σύνορα. Μετά είναι ένας άλλος κόσμος ή ο άλλος κόσμος.
Πολλοί τουρίστες καθημερηνά κάνουν την μικρή εκδρομή από την Μυτηλήνη στο Αϊβαλί και τουμπαλιν για τους περισσότερους τους «ξένους» δεν έχει καμιά σημασιοδότηση. Για «μας» και τους «άλλους» όμως είναι αλλοιώς.
Ο Χαρων μ’ έναν οβολό περναγε τους νεκρούς στον άλλο κόσμο με μια βάρκα, το Αιγαίο είναι το σύνορο που κάνει την τόσο κοντινή απέναντι ακτή άλλο κόσμο. Μέχρι να φτάσεις θα χεις ξεχάσει.
Μαρία Σαρρή
2010
